مادر

این شعر اثر استاد شهریار است که دوست داشتم شما هم بخونیدش!

شنیدم جوانی ،پلید و شرور                     به مادر همی ، تاختی از غرور

به سیلی بیازرد رخسار او                       زدی صدمه بر جسم بی زار او

بدانسان که با حال اندوهگین                             بیفتاد مادر به روی زمین

جوان پاره سنگی گرفتی دست                     سر مادر بی بینوا را شکست

تنی را که تاب و توانی نداشت                       به بالای کوه بلندی گذاشت

که تا طعمه گرگ صحرا شود                     مگر عیش و نوشش مهیا شود

چو می خواست برگردد آن تیره بخت                   بناگاه مادر بنالید سخت

که ای کردگار حکیم بزرگ                             نگردد جوانم گرفتار گرگ

خدایا ز فرزند من دست گیر                       که سالم از این کوه آید به زیر

به موسی خطاب آمد از دادگر                     که موسی برو مهر مادر نگر

ببین مهر مادر چه ها می کند                             جفا دیده اما وفا می کند

ببین مهر مادر بود تا کجا                                جواب جفا را دهد با وفا

از ین مادر با وفا دل پریش                     منم مهربانتر به مخلوق خویش

 

/ 3 نظر / 32 بازدید
زیتون

[دست]چه خدای خوبی داریم اما ازش غافلیم فراموشش می کنیم [دست]

خط رنگی

سلام ممنون که بیاد من هم بودی جالب نوشته ای سر بزن من بیادت هستم